ማንኛውም ድርጊት የመልስ ምት ይጋብዛል፣ ይህም በሳይንስ የተረጋገጠ ነው።

አየህ፣ የአፕል ዘር ብንዘራ የአፕል ተክል እናገኛለን፣ ከትንሽ ጊዜ ቆይታ በኋላ ከተክሉም የአፕል ፍሬዎችን እናገኛለን። ይህ የህይወት ኡደት ነው። በመግደል ህይወትን መጠበቅ የለብንም። ማንኛውም ድርጊት ተመሳሳይ የአጸፋ ምልሽ ማፍራቱ አይቀሬ ነው። ይህ ሃይማኖታዊ ሳይሆን ሳይንሳዊ አነጋገር ነው።

ስለዚህ አሁን የችግራችን መሰረት አብረን በአለም ላይ አብረን ከምንኖር ሌሎች ፍጥረታት ማለትም ህይወት ያላቸው፣ ስሜታቸውን በሚገልጹ፣ በሚንቀሳቀሱ፣ አፍቃሪ በሆኑ እንደ እንስሳትን በመሳሰሉት የተለያየ መጠንና ቅርጽ ባላቸው ፍጡራን ላይ የምናደርሰው በደል ነው። እንዲሁም በአካባቢያችን ላይም ክፋት አድርሰናል። በመሆኑም ከኛ ጋር የሚኖሩ እንሰሳትን ገድለናል/ጨፍጭፈናል፣ አካባቢያችንን አጥፍተናል - ደኖቻችንን ጨፍጭፈናል፣ ውሃዎቻችንና አየራችንን አጥፍተናል/በክለናል። ከዚህ ሁሉ፣ የተሻለ ነገር መጠበቅ አንችልም።

እነዚህ አሳዛኝ ለቅሶዎች ምስቅቅልና በጉስቁልና በቆሸሹ በተጣበቡና በጨለማ ጎረኖዎች ታጉረው የጸሃይ ብርሃን የማያገኙና የሚሰቃዩ እንሰሳት ከመገደላቸውም ሆነ ከተገደሉ በኋላ የሚደርስባቸው የተባበሰ ስቃይ ሰማይና ምድርን ያንቀጠቀጠ ነው።

ስለዚህም የተፈጥሮ አደጋዎች፡ ድርቅና የመሳሰሉት የሰው ልጅ የሚያደርሰውንና የሚፈጽመውን ሰይጣናዊ/መጥፎ ድርጊትማስጠንቀቂያዎች ናቸው፣ እንዲሁም ወደ ተሻለና ብሩህ፣ ደስታና ስቃይ-አልባ ህይወት (ለእንሰሳትም ጭምር) ለውጥ ለማድረግ የሚበጁ ምክሮች ናቸው።

“የዘራኸውን ታጭዳለህ፣” የትኛውም ቅዱስ የተባለ መጽሃፍ የሚያስተምረው ይህንኑ እንድንተገብር ነው። ስለዚህም የሰው ልጅ መንቃት አለበት፣ አለበለዚያ አጸፋውን ለማስተናገድ መዘጋጀት አለብን።

ስለዚህ አሁን የገጠመንን ችግር ለመቅረፍ ድርጊታችንን መቀልበስ አለብን። አብረውን በአለም ላይ ለሚኖሩት ፍጥረታት ሁሉ ደግ መሆን አለብን። እነሱን ከመግደል፣ ከመጨፍጨፍ፣ ከመሰዋት፣ ልንከባከባቸው ልንጠብቃቸው ይገባል። ደንን ከመጨፍጨፍ ዛፎችን መልሰን መትከል ይገባናል። አካባቢያችንን ልንጠብቅ ይገባል። ፕላኔታችንን፣ አየሩን ከመበከል ወደ ዘላቂና ምቹ ሃይል አጠቃቀም መዞር አለብን። ድርጊቶቻችንን መቀልበስ ብቻ ነው ሚጠበቅብን።

ከተፈጠሮ/ዩኒቨርሳል ሃይል ከተፈጥሯዊ የፍቅር ህግ ጋር መተባበር/መዋሃድ አለብን። የሰው ልጅ የሌሎችን ህይወት ካላከበረ የራሱም ህይወት ችግር ላይ ይወድቃል፣ ምክኒያቱም ሁላችንም የተሳሰርን ስለሆን።

ያንዱ ህይወት በሌላው ላይ የተመሰረተ ነው፣ ይህ አፈሩን ወደ ለምነት እስከሚቀይሩልን፣ ጥቃቅኖቹ ትላትሎች ይደርሳል። ነገር ግን ሰዎች ከመግደል ፊታቸውን ቢያዞሩ፣ ከእንሰሳት ነጻ የሆነ የህይወት መንገድን ቢመርጡ፣ የደግነትና የሰላም ፍሬን ያፍሳሉ።

በርካቶች ይህንን እንዲተገብሩ ጸሎታችን ው፣ ጊዜ ስለሌለን ግን በፈጠነ እርምጃ።